Medal

СССР davrida yashagan insonlardan u davrda bo‘lgan hodisa va voqealar, insonlarga yaratib berilgan imkoniyatlar haqida eshitishni yoqtiraman. U davrida hukumat tomonidan xalq uchun tashkil qilingan har bir narsa, xuddi ne’matdek gap bo‘lgan. Oz sonli ziyolilarimizgina bu imkoniyatlar ortida nimalar yotganini anglay olishganlar.

Men u paytdagi hodisalarni tanqidiy fikrlash ila tahlil qilishga harakat qilaman doim. СССР ham anoyi emas, har bir ishi yillarga ta’sir o‘tkazuvchi, puxta o‘ylangan rejalar bo‘lgan.

Yaqinda yana bir mavzuni tahlil qilib ko‘rdim.

U davrda kim ko‘p, medal olgan insonlar ko‘p bo‘lgan.

Ko‘p farzandli bo‘lsa ham medal. Kolxozdagi xizmatlari uchun ham medal.

Xullas har bir mavzu, yo‘nalishni o‘z medali bor. Umuman olib qaraganda bu KPI, xodimlarning samaradorligiga qarab ularni taqdirlash. Ajoyib ish!

Endi buni tahlil qilsak:

Medal olgan insonni butun boshli shahar tanigan. Medal olgandan keyin uni nima qilish kerak?

To‘ppa-to‘g‘ri yuvish kerak. Yuvish esa albatta aroq bilan, u siz qanday,

Agar men medal olsam:

Avvalo oilam bilan. So‘ng qarindoshlarim. Do‘stlar. Qo‘shnilar Hamkasblar. Sinfdoshlar. Kursdoshlar.

Xullas shu davralarda meni medalim yuviladi.

Oilada bo‘lmas, lekin qolgan har bir davrada shayton suvi bo‘ladi.

Bir medal ortida jamiyatni aroqxo‘rlarga aylantiring ideologiyasi yotibdi.

Bu СССР ni bizga qilgan yashirin ishlaridan bir parcha xalos.